De LinkedIn groep ‘Het Veiligheidshuis, samenwerken aan veiligheid’ is een ontmoetingsplaats waar professionals die betrokken zijn bij het Veiligheidshuis kennis en ervaringen kunnen delen om op deze wijze van elkaar te kunnen leren.
Deze website houdt u op de hoogte van het laatste nieuws, interessante bijeenkomsten en relevante publicaties uit het veld van de Veiligheidshuizen. Verder vindt u hier meer informatie over de LinkedIn groep ‘Het Veiligheidshuis, samenwerken aan veiligheid’ en haar initiatiefnemers.

Buitenlandse Zaken wil contact met slachtoffers huwelijksdwang en achterlating

Het is weer zomervakantie! Tijd voor een gezellige vakantie met je gezin of familie. Een leuke periode, maar helaas niet voor iedereen. Ieder jaar weer worden Nederlandse meisjes en jongens door hun ouders achtergelaten in het buitenland of gedwongen te trouwen.

Frank van Summeren, adviseur veiligheid bij RONT Management Consultants en voorzitter van de adviesraad veiligheid van het Studiecentrum voor Bedrijf en Overheid.

Het Ministerie van Buitenlandse Zaken staat slachtoffers van huwelijksdwang en achterlating bij en zet zich – samen met het Landelijk Knooppunt Huwelijksdwang en Achterlating (LKHA) – in voor een veilige terugkeer naar Nederland. Het ministerie is 24/7 bereikbaar voor de in het buitenland achtergelaten kinderen en tieners. Het is belangrijk dat slachtoffers van huwelijksdwang en achterlating weten hoe ze vanuit het buitenland hulp kunnen krijgen. Daarom is het ministerie van Buitenlandse Zaken een campagne gestart om het 24/7 BZ noodnummer bij jongeren onder de aandacht te brengen. Via dat nummer kunnen slachtoffers vanuit het buitenland met een telefoontje of een Whatsappbericht direct contact krijgen met de ambassade.

Hulp van de ambassade

Wanneer een slachtoffer zich meldt bij Buitenlandse Zaken volgt direct actie. Medewerkers op de ambassades hebben kennis van deze problematiek en houden contact met de vaak minderjarige slachtoffers, adviseren hen, en regelen zaken in contacten met de lokale autoriteiten en  hulporganisaties. In Den Haag werkt het ministerie samen met het LKHA aan de veilige terugkeer naar Nederland van deze slachtoffers. Het LKHA onderhoudt de nodige contacten in Nederland, bijvoorbeeld met de Raad voor de Kinderbescherming.

Tegen hun wil achtergelaten

Elk verhaal is anders. Het helpen van deze jongeren betekent dus dat het ministerie samen met het LKHA maatwerk moet leveren. Soms worden jongeren tegen hun wil achtergelaten in het buitenland, bijvoorbeeld bij familie die niet (goed) voor ze zorgt, mogen ze niet naar school of worden ze gedwongen te trouwen met iemand die ze niet kennen. Het komt ook voor dat kinderen of tieners worden achtergelaten op een hele strenge kostschool, of zelfs op straat worden achtergelaten.

Moeilijk om hulp te bieden

Vaak hebben slachtoffers van achterlating of huwelijksdwang naast de Nederlandse nationaliteit ook de nationaliteit van het land waar ze zijn achtergelaten. Dat maakt het soms moeilijk om ze te helpen, omdat de autoriteiten deze jongeren vaak als een eigen burger beschouwen. Bemoeienis van Nederland wordt dan in sommige gevallen gezien als ongewenst. Achterlating en gedwongen huwelijken komen veelal voor in landen waar de situatie niet stabiel is, zoals Pakistan, Irak, Somalië en Soedan. Het is niet altijd even makkelijk, maar het ministerie zet alles op alles om deze jongeren uit hun benarde situatie te krijgen. Het is heel belangrijk dat slachtoffers van achterlating of huwelijksdwang in het buitenland weten dat ze altijd een beroep kunnen doen op de Nederlandse ambassade in het land waar ze terecht zijn gekomen.

Minister Dekker brengt werkbezoek aan De Oostvaarderskliniek en het Pieter Baan Centrum

Minister Dekker voor Rechtsbescherming heeft een bezoek gebracht aan De Oostvaarderskliniek en het Pieter Baan Centrum in Almere.

Frank van Summeren, adviseur veiligheid bij RONT Management Consultants en hoofddocent op de opleiding Integraal toezichthouder handhaving en de cursus Aanpak woonoverlast.

Forensisch psychiatrisch centrum

De Oostvaarderskliniek is een forensisch psychiatrisch centrum (FPC) waar vooral patiënten verblijven die door de rechter terbeschikkingstelling (tbs) met dwangverpleging opgelegd hebben gekregen. Het gaat hierbij vooral om mensen met psychiatrische- en vaak ook verslavingsproblemen, die (mede) door die problemen een ernstig delict hebben gepleegd. De tbs-behandeling is erop gericht de patiënt te behandelen, met het oog op terugkeer in de samenleving en de kans op herhaling zo klein mogelijk te maken. Hij of zij leert gefaseerd om te gaan met invloeden en omstandigheden die tot terugval in gevaarlijk gedrag kunnen leiden. De patiënten worden behandeld in een gesloten en beveiligd systeem volgens een persoonlijk programma.

Psychiatrische observatiekliniek

Het Pieter Baan Centrum (PBC) is de psychiatrische observatiekliniek van het ministerie van Justitie en Veiligheid. In het PBC worden mensen onderzocht die worden verdacht van of veroordeeld zijn voor een (ernstig) misdrijf. De onderzoeken vinden plaats in opdracht van een rechter, om te kunnen vaststellen dat een verdachte een psychische stoornis heeft. Het PBC heeft een onafhankelijke positie binnen het strafproces en houdt zich niet bezig met het bewijs of de strafmaat. Eén van de grote uitdagingen ligt in de groep verdachten die weigeren mee te werken aan het onderzoek. Voor deze doelgroep is een speciale afdeling ingericht in het PBC.

Werken in een TBS kliniek

In de Oostvaarderskliniek sprak de minister met onder meer medewerkers van de kliniek en het centrum, vertegenwoordigers van de omwonendencommissie en deskundigen over de actuele ontwikkelingen rondom verlof van tbs-ers en het contact met gemeente en omwonenden.
Tijdens de rondleiding in de Oostvaarderskliniek werd bij de werkplaats en winkel met medewerkers en begeleiders gesproken over de opleidingsmogelijkheden binnen de kliniek en de begeleiding naar werk buiten de kliniek. Vervolgens gaven medewerkers uit verschillende disciplines van de organisatie een toelichting op het werken in een tbs-kliniek met de dagelijkse dilemma’s en uitdagingen. Aansluitend volgde in de sportruimte een ontmoeting met een patiënt die binnen de kliniek een opleiding volgt tot sportinstructeur.

Werkwijze van multidisciplinaire teams

In het Pieter Baan Centrum bezocht de minister onder andere de afdeling waar verdachten verblijven die weigeren mee te werken aan een psychologisch onderzoek. Dankzij een andere benadering op deze speciale ‘weigerafdeling’ is het toch mogelijk om een rapportage te maken waar de rechter zich op kan baseren. Ook vond er een ontmoeting plaats met een zogeheten weigerende observandus. Tenslotte  werd er een toelichting gegeven op de werkwijze van de multidisciplinaire teams van het PBC.